จากการศึกษาพบว่า มีสารเคมีหลายชนิด (มักจะเป็นสารสื่อประสาทหรือฮอร์โมน) ที่เกี่ยวข้องกับอารมณ์รักของคนเรา โดยในช่วง รักแบบดื่มด่ำฉ่ำหวาน (attraction หรือ romantic passion) ที่เริ่มปิ๊งกันใหม่ๆ นั้น จะมีสารหลายชนิดเกี่ยวข้อง เช่น

* โดพามีน (dopamine) เพิ่มขึ้น ทำให้รู้สึกมีความสุข

* นอร์อีพิเนฟริน (norepinephrine) เพิ่มขึ้น ทำให้หัวใจเต้นเร็วขึ้น

* ฟีนิลีไทลามีน (phenylethylamine, PEA) เพิ่มขึ้น ทำให้รู้สึกมีความสุข สดชื่น และคุยกับคนรักได้ทั้งคืน (สาร PEA นี้มีในช็อกโกแลตด้วย)

* เซโรโทนิน (serotonin) ลดลง ทำให้รู้สึกกระวนกระวายและมีอาการย้ำคิดย้ำทำ (= “คอยเฝ้าพะวงคิดถึงแต่เธอ” อะไรทำนองนั้น)

เมื่อเวลาผ่านไป สารเคมีชนิดอื่นจะเข้ามามีบทบาทแทน ทำให้ความรักเปลี่ยนรูปแบบไปเป็น รักแบบผูกพัน (attachment) หรือ รักมั่นนิรันดร (commitment) สารเคมีที่มีบทบาทในช่วงนี้ เช่น

* ออกซีโทซิน (oxytocin) เพิ่มขึ้น ทำให้รู้สึกผูกพันอย่างใกล้ชิดกับคนอื่น (สารออกซีโทซินยังออกมาในขณะถึงจุดสุดยอดขณะมีเพศสัมพันธ์ด้วย)

* เอนดอร์ฟิน (endorphin) เพิ่มขึ้น ทำให้รู้สึกสงบสบายและปลอดภัย

* วาสโซเพรสซิน (vasopressin) เพิ่มขึ้น ทำให้รู้สึกมีความสุข